Willem Buiter: Eurozone heeft 2000 miljard euro nodig

2010-07-06, Bas van der Hout, 3 reactie(s)

Door: Henk Willem Smits
Dinsdag 6 juli 2010
bron: http://www.quotenet.nl/biz/willem-buiter-eurozone-heeft-2000-miljard-nodig.php

Oké mensen, gaat u even rustig zitten voor u verder leest. Volgens de Nederlandse topeconoom van Citigroup Willem Buiter is het tijd voor paniek. Hij stelt dat een noodfonds nodig is voor ‘giftige’ schuldpapieren in de Eurozone van €2.000 miljard. Een soortgelijk fonds in de Verenigde Staten (TARP) was gevuld met $800 miljard.

Voor de details verwijzen we u door naar FT Alphaville, maar waar het op neer komt is dat anders dan in de VS naast banken ook landen waarschijnlijk gebruik zullen moeten maken van het noodfonds van Brussel en het IMF. Dat fonds heeft nu ‘slechts’ €860 miljard in kas. Dat is voor troubled assets, zoals leningen aan Griekenland. Veel Europese banken hebben een grote blootstelling aan schuldpapieren uit Griekenland, Ierland, Portugal, Spanje en Italië, landen die allemaal richting de financiële afgrond lijken te gaan. Leningen aan die landen leken altijd veilig, maar zijn dat niet meer. Willem Buiter acht het ook niet uitgesloten dat ook België, Frankrijk en Oostenrijk uiteindelijk uit het noodfonds zullen moeten putten.

De veel besproken ‘stress testen’ bij Europese banken in opdracht van Brussel, waarbij wordt gekeken wat er gebeurt met de balans van een bank in hypothetische scenario’s, zijn niks anders dan zoethoudertjes, aldus Buiter. In Europa buitelen deskundologen over elkaar heen over de vraag of die wel of niet openbaar moeten worden gemaakt, maar volgens de Nederlandse New Yorker zijn die testen helemaal niet relevant, want er worden de verkeerde vragen gesteld. Bijvoorbeeld wat er kan gebeuren bij een haircut op Griekse schulden (dat een deel definitief nooit terug betaald zal worden). Om nog maar te zwijgen wat er gebeurt als meerdere eurolanden (deels) stoppen met aflossen. ‘Met het ontbreken van stresstesten die dit soort scenario’s bevatten, denken we dat het lastig is om deze testen te zien als een belangrijk middel om het vertrouwen op te poetsen.’