Al zolang ik spreek over de kredietcrisis en het financieel systeem heb ik het al over een uiteindelijke wereldwijde schuldsanering als het uiteindelijke schaakmat van het financieel economische eindspel.

Systeem loopt spaak
Na de vele waarschuwingen die onder andere ik, maar ook vele andere onafhankelijke columnisten/journalisten hadden gegeven brak in 2008 officieel de kredietcrisis uit. Terwijl men op tv niets anders kon horen dan "deze crisis is na een paar maanden gewoon weer over" heb onder andere ik steeds herhaald dat deze crisis van structurele aard zou zijn en dat de problemen alleen maar vooruit geschoven konden worden. Na banken zouden overheden in de problemen komen en als dat zou gebeuren voorspelde ik een wereldwijde schuldsanering. Dit klinkt heftig, maar ik zie tot nog toe geen enkele andere mogelijkheid om de problemen op een structurele manier op te lossen. Op dit moment voelen bijna alle westerse landen steeds vaker de klevende draden van hun zelf gesponnen web. De westerse overheden probeerden dramatisch de schuldenberg in leven te houden door zelf meer te gaan lenen, maar nu ook de overheden worden bedreigd door de ratingbureaus is het einde zoek, want wie redt de overheid?

Bezuinigen heeft geen enkele zin
Wie denkt de kredietwaardigheid van zijn land op te kunnen vijzelen door even flink te gaan bezuinigen heeft het helaas mis. In mijn eerdere column "Bezuinigen in probleemlanden is volstrekt zinloos" toonde ik al aan dat bezuinigen in een "balance sheet recession" de problemen alleen maar erger maakt, omdat daarmee de laatste motor achter de geldhoeveelheid (als de overheid schulden maakt wordt er geld gecreëerd) wordt stilgelegd en de assetprijzen en daarmee de persoonlijke bezittingen sterk in waarde dalen. Alle westerse landen hebben te maken met een balance sheet recession en dat betekent dus dat, wanneer Europese probleemlanden moeten bezuinigen, de rijke Eurolanden (Bijvoorbeeld Duitsland en Nederland) juist de tekorten zouden moeten laten oplopen om te zorgen dat er nog een motor aan blijft stan in de Eurozone. Helaas kiezen de rijkere Eurolanden ervoor om ook flink te gaan bezuinigen, waarmee ze (dit zullen ze achteraf ontdekken) een kapitale fout hebben gemaakt. Nu ook de ECB wanhopig blijft vasthouden aan het inflatiemandaat zullen de problemen in sneltreinvaart verergeren, zodat waarschijnlijk Italië, Spanje en later ook Frankrijk hun staatsobligaties niet langer kunnen slijten aan de financiële markten.

Schuldsanering
Niet alleen Europese landen hebben last van solvabiliteitsproblemen, maar zo`n beetje alle westerse landen zullen vroeg of laat in de solvabiliteitsproblemen komen. Zo wordt ook Amerika opgejaagd door rating agency`s (nu ook al door een Chinese kredietbeoordelaar) zijn de staatsfinanciën nog verder uit het lood geslagen dan ze al waren. Het is wat mij betreft slechts een kwestie van tijd voor beleggers ook massaal het vertrouwen in Amerika en de dollar zullen verliezen. Ik denk dat we er langzaamaan achter zullen komen dat de omstandigheden zich niet zullen verbeteren, wanneer de ene crisis wordt opgevolgd door de andere. Politici zullen de problemen zo lang mogelijk blijven vooruitschuiven, maar het eindspel wordt op dit moment gespeeld en is ingewikkeld en kan ook langdradig zijn. Maar uiteindelijk is het schaakmat, dan worden we op een maandagochtend wakker met de mededeling dat er wereldwijd schulden zullen worden geschrapt. Wat het precies zal inhouden zullen we dan ook horen, nadat er in het weekend vergaderd en onderhandeld is. Mark my words (again).

LET OP: Dit bericht is geen advies, maar is informatief bedoelt. Aan dit bericht en de daarin gegeven verwachtingen/analyses kunnen geen rechten worden ontleend.

 Contact:
www.twitter.com/basvanderhout