Na al het optimistische gepapegaai van mensen als Harry Mens die al duidelijk een herstel zien denk ik dat het tijd is om eens de andere kant van de medaille te laten zien.

De beurzen zijn de afgelopen weken weer een beetje gestegen en iedereen valt nu al over elkaar heen om te zeggen dat het herstel nu eindelijk is ingetreden. Wat ze alleen vergeten is dat de problemen in de financiële wereld met de dag groter worden, en dat herstel juist uitblijft. De huizenprijzen gaan als een denderende trein steeds harder de afgrond in, en er zijn op het moment steeds meer aanwijzingen dat de resultaten van de zogenoemde ‘stresstest’ voor financiële instellingen angstvallig verborgen worden gehouden omdat ze te negatief zijn.

Een ander deel van het optimisme wordt gevoed doordat sommige banken met ‘goede cijfers’ kwamen. Ook hier valt natuurlijk weer het een en ander op aan te merken. Zo had Goldman Sachs met behulp van een boekhoudkundige truc de verliezen van de maand december gewoon niet gerapporteerd. Overal zag je dit soort vreemde foefjes die werden uitgehaald om de resultaten mooier te maken dan ze werkelijk waren.

Ook lijkt iedereen tegenwoordig een erg slecht geheugen te hebben, want deze stijging die we nu zien op de beurzen hebben we vorig jaar op exact hetzelfde tijdstip meegemaakt. Vorig jaar steeg de beurs ook 20 procent in de maanden maart tot mei, maar na deze stijging kwam er een daling van 50 procent. Natuurlijk hoeft dat nu niet weer te gebeuren, maar het zou goed kunnen dat de beurs al haar winst weer gaat inleveren. Ik verwacht dat de beurzen de komende weken weer wat naar beneden zullen gaan en dat deze lenteluchtbel spoedig weer zal leeglopen.